اخيرا استفاده از نانو سيالات که در حقيقت سوسپانسيون پايداري از نانوفيبرها و نانو ذرات جامد هستند،به عنوان راهبردي جديد در عمليات انتقال گرما مطرح شده است.تحقيقات اخير روي نانو سيالات ، افزايش قابل توجهي را در هدايت گرماي آن ها نسبت به سيالات بدون نانو ذرات و يا همراه با ذرات بزرگتر (ماکرو ذرات)نشان مي دهد.از ديگر تفاوتهاي اين نوع سيالات ، تابعيت شديد هدايت گرماي از دما،همچنين افزايش فوق العاده شار گرماي بحراني در انتقال گرما جوشش آنهاست.نتايج آزمايشگاهي به دست آمده از نانو سيالات نتايج قابل بحثي است که به عنوان مثال مي توان به انطباق نداشتن افزايش هدايت گرما با تئوريهاي موجود اشاره کرد.اين امر نشان دهنده ناتواني اين مدلها در پيش بيني صحيح خواص نانوسيال است.بنابراين براي کاربردي کردن اين نوع از سيالات در آينده و در سيستمهاي جديد ، بايد اقدام به طراحي و ايجاد مدلها و تئوريهايي شامل اثر نسبت سطح به حجم و فاکتورهاي سياليت نانوذرات و تصحيحات مربوط به آن کرد.
مقدمه


سيستمهاي خنک کننده ، يکي از مهمترين دغدغه هاي کارخانه ها و صنايعي مانند ميکرو الکترونيک و هر جايي است که به نوعي با انتقال گرما روبه رو باشد.با پيشرفت فناوري در صنايعي مانند ميکرو الکترونيک که در مقياسهاي زير صد نانومتر عملياتهاي سريع و حجيم با سرعت هاي بسيار بالا (چند گيگا هرتز) اتفاق مي افتد و استفاده از موتورهايي با توان و بار گرمايي بالا اهميت به سزايي پيدا مي کند،استفاده از سيستمهاي خنک کننده پيشرفته و بهينه ، کاري اجتناب نا پذير است.بهينه سازي سيستمهاي انتقال گرماموجود،در اثر مواقع به وسيله افزايش سطح آنها صورت مي گيرد که همواره باعث افزايش حجم و اندازه اين دستگاهها مي شود;لذا براي غلبه بر اين مشکل،به خنک کننده هاي جديد و موثر نياز است و نانوسيالات به عنوان راهکاري جديد در اين زمينه مطرح شده اند.